به سامانه آموزشی رولیکا خوش آمدید ... در صورتی که مدرس یا مربی هستید اولین پکیج آموزشی خود را در رولیکا ایجاد نمایئد.

علوم سیاسی

تاریخچه علوم سیاسی

 

علم سیاست مدرن بخشی از علوم اجتماعی است که با مطالعهٔ دولت، حکومت و سیاست در ارتباط است. ارسطو این علم را به عنوان مطالعهٔ حکومت تعریف می‌کند.[۱] این علم بسیار زیاد با سیاست در عرصهٔ نظر و در میدان عمل، تحلیل نظام‌های سیاسی و رفتارهای سیاسی سر و کار دارد. اندیشمندان سیاسی خود را درگیر در شناسایی ارتباطات اساسی میان شرایط و تحولات سیاسی می‌بینند و از طریق این کار سعی در ساختن اصولی اساسی برای منظم کردن علم سیاست و پیش‌بینی کارهای سیاسی در جای جای دنیا دارند.[۲] علم سیاست با رشته‌های دیگر هم تداخل دارد؛
علوم سیاسی

از جمله اقتصاد، حقوق، روان‌شناسی، تاریخ، مردم شناسی، حقوق اداری، سیاست عمومی، سیاست ملی، ارتباطات بین‌الملل، سیاست تطبیقی، جامعه‌شناسی، مؤسسات سیاسی و نظریه‌های سیاسی. گرچه قرن نوزدهم را زمان تدوین تمام شاخه‌های علوم اجتماعی می‌دانند، اما علم سیاست ریشه‌هایی در دوران باستان دارد.

علم سیاست به عنوان یک رشتهٔ جداگانه در زمانی نه چندان دور به عنوان یکی از زیر شاخه‌های علوم اجتماعی تأسیس شد. با این وجود، اصطلاح علم سیاست همیشه اصطلاحی متمایز از فلسفهٔ سیاسی نبوده است، و این رشتهٔ مدرن دسته‌ای مشخص از روش‌هایی قدیمی را در خود جای داده است از جمله؛ فلسفه اخلاق، اقتصاد سیاسی، الهیات سیاسی، تاریخ و دیگر رشته‌هایی که با این امر سر و کار دارند که چگونه می‌توان یک دولت ایده‌آل را برای یک کشور ایجاد کرد و ویژگی‌های آن را شناخت.

 

 

 

در واقع علوم سیاسی به بررسی اندیشه ها و نظریه های سیاسی و کارکرد آنها در عرصه جامعه می پردازد و به عبارت دیگر رشته علوم سیاسی یعنی ارائه یکسری نظریه ها و یا یکسری ابزارها و راهکارهایی که بر اساس آنها هر جامعه شرایط و مشکلات حال را بررسی کرده و از پیش پا برمی دارد و برای حرکتها و اقدامات بعدی یعنی ترسیم فضا برای مسیر آینده برنامه ریزی می کند و همچنین از تجارب و دستاوردهای بشر که در طول تاریخ در عرصه اجتماع به دست آورده است، بهره می برد.

 

 

گرایشهای علوم سیاسی

 

علوم سیاسی رشته ای از آگاهی اجتماعی میباشد که وظیفه آن شناخت منظم اصول وقواعد حاکم بر روبط سیاسی میان نیروهای اجتماعی در داخل یک کشور ,وروابط میان دولتها در عرصه بین لمللی است .

علوم اجتماعی شامل چهار گرایش :

۱) پژوهشگری اجتماعی

۲) برنامه ریزی اجتماعی رفاه

۳) تعاون اجتماعی

۴) مردم شناسی

که در همه‌ی این گرایش‌ها دانشجویان دروس مشترکی از قبیل: مبانی علم سیاسی، جامعه شناسی سیاسی، اصول روابط بین الملل و سیاست خارجه، جهان سوم و مسائل آن، تاریخ روابط بین الملل و… را می‌خوانند. در دانشگاه‌های سراسری همه‌ی این گرایش‌ها وجود دارد اما در دانشگاه آزاد فقط گرایش‌های علوم سیاسی و روابط بین الملل و مطالعات منطقه‌ای تدریس می‌شود.

 

 

آشنایی با گرایش‌های این رشته در كارشناسی ارشد

 

گرایش مطالعات منطقه ای

 

هدف اصلی از تشکیل رشته مطالعات منطقه ای ارائه آموزش‌های لازم به کادر دیپلماتیک و سایر تصمیم گیرندگان سیاست خارجی کشور در سال‌های آینده است چرا که اتخاذ تصمیم‌های مناسب در قبال تحولات سریع جهانی و تغییرات ناگهانی در سطوح داخل کشورها اقتضا می‌كند تا وزارت امور خارجه در هر زمان ضمن امکان دسترسی مطلوب به اطلاعات، گزارش‌ها و تحلیل‌های درست کارشناسی، از کارشناسانی برخوردار باشد که ضمن کسب آموزش‌های عمومی بطور تخصصی نیز در زمینه مسائل مختلف داخلی هر یک از مناطق و کشورهای جهان اطلاعات لازم را کسب کرده باشند.

از این‌ رو رشته کارشناسی ارشد مطالعات منطقه‌ای به منظور تبین نظری تحولات جهانی و واکاوی نقش و جایگاه منطقه‌ای از فضای جدید بین‌المللی با رویکردی کاربردی ارائه می‌شود. این دوره مشتمل بر ۱۳ گرایش منطقه‌ای است که دانشجویان پس از گذراندن دروس عمومی طبق ضوابط مربوط و بر حسب علاقه خود یکی از این گرایش‌ها را انتخاب کرده و دروس خاص مرتبط با آن گرایش را می‌گذرانند و سپس پایان‌نامه تحصیلی خود را نیز در همین زمینه تنظیم و ارائه خواهند كرد.

گرایش‌های مطالعات منطقه‌ای به ترتیب عبارتند از: مطالعات ایران (سیاست گذاری عمومی)- مطالعات خلیج فارس_ مطالعات خاورمیانه- مطالعات دریای خزر- مطالعات آسیای مرکزی_ مطالعات جنوب آسیا- مطالعات خاوردور- مطالعات جنوب شرقی آسیا- مطالعات اروپایی- مطالعات آمریکای شمالی- مطالعات آمریکای جنوبی- مطالعات آفریقا- مطالعات اوراسیا

 

 

گرایش روابط بین الملل

 

رشته روابط بین الملل از جمله رشته های نوپا در عالم سیاست به شمار می رود. سابقه این مبحث به عنوان یک رشته دانشگاهی حداکثر به سال های میان دو جنگ جهانی بر میگردد. محققان و دانشمندان به طور اخص در صدد کشف و تبین ریشه ها و چگونگی رفتار دولتها در صحنه بین الملل بر امدند بنابراین همان طور که از علت تشکیل این رشته مشخص است موضوع اصلی در ان کشف، بررسی و علت کاوی رفتار دولتها و اخیرا (مجامع بین الملل) در عرصه بین الملل می باشد.

 

 

گرایش علوم سیاسی

 

علوم سیاسی به بررسی اندیشه ها و نظریه های سیاسی و کارکرد انها در عرصه جامعه می پردازد و رشته علوم سیاسی ارائه یکسری نظریه ها یا یکسری ابزارها و راهکارهایی است که بر اساس انها هر جامعه شرایط و مشکلات حال را بررسی کرده و از پیش پا بر میدارد و برای حرکت ها و اقدامات بعدی ترسیم فضا برای مسیر اینده برنامه ریزی میکند هم چنین از تجارب و دستاوردهای بشر که در طول تاریخ در عرصه اجتماع به دست اورده است، بهره می برد.

موضوع این رشته مطالعه و تحقیق درباره ی پدیده های سیاسی مثل اشکال مختلف حکومت و دولت است. کشف علل و پدیده های سیاسی، نحوه اداری سیاسی جامعه و ایجاد ارتباط محترمانه با کشور های دنیا در عرصه روابط بین الملل می باشد.

 

 

گرایش اندیشه سیاسی

 

علم سیاست پدیده ای است که با تحولات مشروطیت در ایران و موقعیت جدید علمای شیعه در جهان معاصر پیوند دارد. در سنت اسلامی از دانش سیاسی به علم مدنی تعبیر میشود. اندیشمندان مسلمان علم مدنی را به دو بخش فلسفه مدنی و فقه مدنی تقسیم میکردند. به اعتقاد مسلمانان تفاوت عمده این دو شاخه از علم مدنی در این است که حکمت مدنی غالبا وجه نظری دارد.

برعکس در فقه مدنی، فقه سیاسی بیشتر ناظر به سیاست است. فقه سیاسی ،بدین سان مواجهه ای دو سویه با زندگی سیاسی و نیز وحی اسلامی از طریق زبان و دستگاه فقه است.

 

 

گرایش دیپلماسی و روابط بین الملل

 

دیپلماسی ، مدیریت روابط کشورها با یکدیگر و میان کشورها با دیگر بازیگران بین المللی است. این بازیگران شامل گروهها ، سازمانها و افرادی هستند که در کنار دولت ها دیپلماسی را به عنوان نظامی اطلاعاتی برای بیان و دفاع از منافع و اعلان تهدیدها و اولتیماتومها به کار میبرند. در واقع دیپلماسی مجرای تماسی است برای اعلام مواضع ، جمع اوری اطلاعات و راضی یا قانع کردن یک کشور برای حمایت از مواضع کشوری دیگر.

 

زیر شاخه‌ها

بیشتر اندیشمندان و دانشمندان علم سیاست در یکی یا بیشتر از این پنج شاخهٔ این رشته مشغول به کار و مطالعه هستند:

۱) سیاست تطبیقی، شامل مطالعات منطقه‌ای
۲) روابط بین‌الملل
۳) فلسفهٔ سیاسی
۴) ادارهٔ عمومی
۵) حقوق عمومی

بعضی از دانشکده‌های علم سیاست نیز همچنین از متدلوژی‌های گوناگونی استفاده می‌کنند و بعضاً رشته‌های مختلف دیگری را به این زیر شاخه‌ها اضافه کرده‌اند و زیر شاخه‌های جزئی‌تری را شکل داده‌اند، مانند مطالعهٔ سیاست داخلی کشوری خاص در تضاد با این طبقه‌بندی سنتی، بعضی از دانشگاه‌ها رشته‌های جزئی‌تر دیگری را نیز تأسیس کرده‌اند. مانند رفتار سیاسی (که شامل نظریات مردم، اقدامات جمعی و … است) و نهادهای سیاسی (شامل مجلس قانون‌گذاری و سازمان‌های بین‌المللی).

کنفرانس‌های علم سیاست و نشریات آن اغلب بر دسته‌بندی‌های مشخص‌تر و جزئی‌تری تأکید دارند. برای مثال انجمن علم سیاست آمریکا چهل و دو رشتهٔ نظام یافته را با روش‌ها و عناوین متفاوت برای این علم معرفی کرده است.

دیپلماتیک

ارسال دیدگاه

Your email address will not be published. Required fields are marked *

توسط
تومان